Strefa wiedzy

Negocjacje kryzysowe

Którą z kompetencji można zaliczyć do najbardziej deficytowej w świecie dorosłych, a co za tym idzie w środowisku biznesowym? Czego możemy uczyć się od negocjatorów policyjnych?

Do 1992 r. policja w naszym kraju miała do dyspozycji dwa rodzaje działania w sytuacji kryzysowej: szturm z rozpoznaniem lub szturm bez rozpoznania. Do rozwiązywania takich sytuacji wykorzystywano taktyczne grupy antyterrorystyczne, doskonale przygotowane do szybkiego spacyfikowania sprawców. W polskiej policji pierwsza etatowa sekcja negocjatorów policyjnych powstała 1 września 1992 r. w ówczesnej jednostce antyterrorystycznej Komendy Stołecznej Policji, z inicjatywy prof. dr hab. Kuby Jałoszyńskiego, wieloletniego dowódcy jednostki

W połowie lat 90. XX w. pierwsza grupa policjantów przeszła szkolenia z negocjacji policyjnych w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Oznaczało to rewolucyjną zmianę w metodach pracy policji – od 1996 r. ponad 80 proc. spraw rozwiązuje się w drodze negocjacji. Negocjacje stały się uznaną i przyjętą formą pracy policji, w odróżnieniu bowiem od szturmu, dają szansę na zachowanie życia i zdrowia zakładników, ofiar, świadków, sprawców, osób postronnych oraz policjantów. Dalsza część artykułu w załączniku»

Artykuł „Negocjacje kryzysowe” ukazał się w miesięczniku „Personel Plus"  (sierpień 2015 r.). Dzięki uprzejmości Redakcji, możemy udostępnić go Państwu na naszym blogu. Informacje na temat prenumeraty czasopisma - www.czasopisma.abc.com.pl

Załączniki



Pozostałe wpisy:

do
góry

Informujemy, że na naszej stronie www stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Kliknij Zgadzam się, aby ta informacja nie pojawiała się więcej.Kliknij Polityka prywatności, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies za pośrednictwem swojej przeglądarki internetowej.

Zgadzam się